Początki wsi   Pędzewo ma metrykę sredniowieczną, z końca XII w. Miejscowość po raz pierwszy wymieniona jest w akcie nadania księcia  Konrada Mazowieckiego  dla misyjnego biskupa  pruskiego Chrisiana pod nazwą Pomszino.  W 1415 r. była wsią czynszową w komturstwie  toruńskim. W 1428 r. występuje już jako własność   Krzyżaków.  Król Zygmunt I Stary nadaje Pędzewo Toruniowi W 1520 r. Król Zygmunt I Stary nadał wieś radzie miasta Torunia,  która od XVI wieku wydzierżawiała folwark pędzewski  głównie toruńskim mieszczanom. Po II rozbiorze Polski  wieś przeszła na własność skarbu państwa pruskiego. W 1773 r. majątek pędzewski liczył ok. 500 ha  powierzchni. W 1843 r. protestanci wznieśli tu kaplicę, a wokół wyznaczyli kwaterę cmentarną.  1. Kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa z 1843 r. świątynia w Pędzewie została zbudowana w 1843 r. jako  kaplica ewangelicka. Jest to konstrukcja szkieletowa  z wypełnieniem ceglanym [budownictwo szachulcowe].  Salowy, prostokątmy korpus kryty jest dachem dwuspadowym  [karpiówka koronkowa]. Wśród zabytków wymienić należy  rzeźbę Chrystusa z I ćwierci XX w. oraz dzwony z 1835 r. © www.parafiakostki.pl 01 lutego 2011 Ewolucja nazwy 1222 r. - Pomszino/Pomzino. Później Pomeczowe, Penssen. 1570-1571 Pędzewo, niem. Pensan.  * informacje pochodzą z: